Nadat ik eerst een tijd nijdig ben geweest omdat ik door meerdere collega's ben bedonderd heb ik geaccepteerd dat ik ontslagen ben. Maar dan komt het zoeken naar ander werk wat niet echt moeilijk is als je alles wil aanpakken wat er is. Maar dan kom ik weer in een magazijn of zo en dat is niet iets wat ik graag zou willen doen.
Niet omdat dat minderwaardig werk is of zo maar meer omdat ik nu eens rustig de tijd heb genomen om na te denken wat ik met de rest van mijn, verplichte, werktijd wil gaan doen. Mijn hele werkloopbaan heeft er eigenlijk uit bestaan dat ik maar een baantje aan nam omdat ik het geld nodig had. Nu heb ik het geld natuurlijk nog steeds nodig maar door dat ik de tijd heb gekregen, drie maanden door betaald thuis zitten, om na te denken heb ik besloten om te gaan voor meubelmaker.
Dit lijkt me echt geweldig om te doen maar dan zou ik het liefst werken met hout en niet met spaanplaat of multiplex wat ik al eerder heb mogen doen. Maar als timmerman in de renovatie lijkt me ook wel wat maar dan weer in oude gebouwen waarbij er ook van je word verwacht dat je een nieuw kozijn zet in een deuropening die niet loodrecht is. Dus werk waar je bij moet nadenken in plaats van hersenloos orders verzamelen.Niets ten nadele van diegene die dat wel doen want dat werk is ook nodig.
Daarbij zal ik toch eerst scholing moeten volgen want ik weet dan wel een beetje hoe je hout moet bewerken en ik kan ook wel een tekening lezen maar zo kan ik ook een beetje stuken, schilderen, loodgieterswerk, stratenmaker en nog een stuk of tig beroepen. Maar in geen enkel beroep heb ik ook geen papiertje en die zou ik nu toch graag wel eens gaan halen.
Sorry, ik heb wel een diploma maar dat werk wil ik niet meer gaan doen al heeft Esther gezegd dat ik het van haar wel mocht gaan doen. Dus ik ga niet als matroos op zee varen. Dan mis ik dus alle schatjes in de andere stadjes en de drank in de kroegen die daar ook zijn maar ik denk dat ik mijn gezin anders nog veel meer zou missen!
waarom word je nou eigenlijk ontslagen????