Blog
Blog archief
Foto's
Werkgever
Inloggen
Toen ik ....
- Gegevens
- Gemaakt op zondag 06 december 2009 08:00
- Laatst bijgewerkt op dinsdag 17 januari 2012 16:14
- Geschreven door Arjan Roosemalen
- Hits: 506
Dertien jaar was ik toen ik mijn eerste, zelf gekochte, sigaret opstak. Daar voor had ik wel eens sigaretten van mijn vader gepikt of uit boten die bij ons in de buurt in de winter op het droge lagen. In die tijd, 1975, was het stoer als je rookte en dat is het volgens mij nu nog steeds als ik hoor dat ondanks alle duidelijke informatie er nog steeds mensen zijn die gaan roken.
Dus ik rook nu al, op een stoppoging van 7 dagen na, 34 jaar en heb daar nog steeds geen last van! Tenminste dat denk ik want ik heb meer conditie dan de meeste hier in huis,kom niet hoestend mijn bed uit en vond het nog lekker ook. Natuurlijk ben ik verslaafd want anders heb je niet met regelmaat een peuk nodig en ik ben er ook wel van overtuigd dat het niet gezond is.
Dus ik ben al een tijd met mijzelf in gesprek, nee ik ben nog niet dementerend, over het wel of niet stoppen met roken. In de "gesprekken" probeer ik uit te vinden wat de voordelen zouden zijn voor mij als ik zou stoppen met roken maar ik kan, behalve geld besparen wat dan wel weer op gaat aan iets anders, niets bedenken. Wel ging ik op een gegeven moment as proeven inplaats van de smaak van mijn shag en toen heb ik besloten om weer een poging te wagen.
Dus ik heb nu zuigtabletten gekocht, want ik weet dat ik niet sterk genoeg ben om het zonder hulpmiddellen te doen, en de tweede poging is sinds gisterenmiddag 2 uur begonnen. Omdat ik toch bang ben voor het effect van een pilletje heb ik het al twee avonden uit getest maar ik kreeg geen rare bijverschijnselen. Alleen zijn die dingen zo goor dat je daar door bijna blijft roken.
De eerste drie dagen schijnen het moeilijkst te zijn en daarna is de nicotine uit je lichaam verdwenen en ook de behoefte van je lichaam om het weer te krijgen. Nu benik niet zo bang voor die behoefte aan nicotine maar meer aan de behoefte om iets in mijn vingers te hebben. Het draaien van een sjekkie is wat ik ga missen en ik hoop dat ik me daar tegen kan wapenen!
