Arjan's kladblok!
Blog
Blog archief
Foto's
Werkgever
Inloggen
Verrassing, getuigschrift en kranten!
- Gegevens
- Gemaakt op zaterdag 04 februari 2012 08:44
- Laatst bijgewerkt op vrijdag 09 maart 2012 17:36
- Geschreven door Arjan Roosemalen
- Hits: 78
Gisteren ging om half twaalf ineens, eigenlijk word het nooit aangekondigd, de telefoon over en toen ik naar het nummer keek herkende ik die niet. Nu ben ik toch al niet zo goed in nummers en daarom hebben wij een telefoon die de naam van de bekende laat zien maar dit was dus geen bekende. Maar toen ik de naam en stem hoorde aan de andere kant bleek het toch een bekende te zijn want het was mijn broer die even uit Frankrijk belde om te vragen hoe het met mij was en om te vertellen hoe het met hem ging. Nu is dat voor velen waarschijnlijk niet vreemd om met je familie te praten maar in mijn familie gaat dat wel iets anders. Toen Ron, mijn broer, nog gewoon hier in Alphen woonde zagen we elkaar twee keer per jaar als we niet vergaten wanneer de ander jarig was! We hebben geen ruzie of een hekel aan elkaar maar wij hebben gewoon niet zo heel veel behoefte aan contact met elkaar en daarom was het een aangename verrassing.
Gisteren bracht de postbode ook een brief van mijn, nu, ex werkgever en in de envelop zat mijn getuigenschrift.
Na dat ik deze had gelezen kwam bij mij weer de gedachten op dat ik niet begrijp waarom ze mij ontslagen hebben. Eigenlijk durf ik hem niet eens te laten lezen aan een nieuwe werkgever want als hij dat leest dan heeft hij, waarschijnlijk, het vermoeden dat ik het zelf geschreven heb. Dit staat er in nadat er is aangegeven van af wanneer en waar ik heb gewerkt;
Gedurende voornoemde periode hebben wij de heer Roosemalen leren kennen als een zeer prettige persoonlijkheid.
De heer Roosemalen heeft de aan hem opgedragen werkzaamheden tijdens zijn arbeidsperiode tot onze tevredenheid verricht.
Ons beste wensen voor de toekomst vergezellen hem.
Waarom ben ik nu eigenlijk ontslagen? Ik kan ook niet vertellen tijdens een sollicitatiegesprek dat het slecht gaat met het bedrijf. Weer eens een hele rare actie van het bedrijf in mijn, en die van mijn vrouw en kinderen, ogen.
In oktober heb ik het kranten lopen van mijn vrouw over genomen zo dat zij lekker kon blijven liggen en ik iets zinnigs had te doen. Zo voelde ik mij tenminste nog een beetje nuttig in plaats van alleen maar naar buiten kijken of achter een beeldscherm te zitten. Nu is er gisteren, voor diegene die dit lezen terwijl ze op Hawaï zitten, sneeuw gevallen wat begon om half twaalf en stopte om een uur of drie hier zo. Daarna ben ik gelijk mijn stoep en de achtertuin gaan vegen zo dat we daar kunnen lopen zonder uit te glijden. Dus nu was ik vanochtend om half vijf wel benieuwd hoeveel mensen dat nog meer hadden gedaan.
Nou dat zijn er maar weinig want ik heb het hele traject mogen lopen. Nu is dat weer niet zo erg want daar blijf je warmer van dan op een fiets zitten. Nu valt de kou toch wel mee want ik was meer verkleumd als het regende. Alleen om even voor zes uur kwam de mist opzetten en toen werd het wel ineens koud! Voornamelijk door het vacht wat ineens in de lucht hing. Dat was zo veel dat mijn handschoenen aan mijn stuur vast vroren.
Nu maar afwachten of de mensen waar ik langs moet voor de krant van het weekeind de tijd nemen om als nog hun stoep sneeuwvrij te maken.
